Ik ontmoette Janneke in een café niet ver buiten Zwolle. Eigenlijk wilde ze niet met de pers praten.
"Er is teveel gebeurd" had ze mij door de telefoon gezegd.
"Maar misschien moet je het juist daarom vertellen." Had ik geantwoord.
"Voor wie?" wilde ze weten.
"Doe het voor Jip." Zei ik.
Toen was het stil. Even dacht ik dat ze de verbinding verbroken had. Maar toen ik wat beter luisterde hoorde ik aan de ander kant van de lijn zacht snikken
"Goed." Zei Janneke tenslotte, ik doe het voor Jip. Maar ik wil geen fotografen en geen kamera's