Omdat het dan spannender wordt, en omdat ik bang ben te veel te vertellen. Bovendien ben ik benieuwd wat voor vragen er overblijven als de interviewer een keuze moet maken. Deze vraag vind ik bijvoorbeeld best zonde, als je nagaat dat er nu nog maar negen over zijn.

 

Dit is de eerste plek waar ik ooit een prijs heb gewonnen. Ik was toen 7 jaar oud en deed mee aan het zaalvoetbal toernooi. Ik speelde in die tijd voor Roda JC. Soms in de spits, soms op het doel. De finale ging tussen Vitesse en Roda JC. De medaille heb ik nog. Alle teams hadden namen van echte voetbal teams gekregen. Ik heb nog een paar jaar gedacht dat ze het over ons team hadden als er op de radio over Roda JC werd gesproken. Dat dat ook een echte club was, begreep ik pas toen ik een paar jaar later de krant begon te lezen. Wij keken thuis nooit naar Studio Sport.

 

Ik denk dat het voor ons hele team de eerste keer was dat we iets wonnen. Het was een heel nieuwe ervaring. Voor sommigen was het misschien ook de laatste keer. Voor mijzelf was het in ieder geval verslavend. Ik wilde vanaf dat moment alles winnen. Het schept een soort duidelijkheid die je verder nooit tegen komt. Mijn laatste hoofdprijs was een slagzin voor Coebergh. Ik zou het niet zo snel drinken, maar het heeft me wel een droomweekend in een hotel in Driebergen opgeleverd. Al heb ik mij sindsdien wel afgevraagd wie er droomt over een weekend in Driebergen.

 

Ik zou het eerlijk gezegd niet weten. Misschien kan ik er wel tegen, misschien niet. Ik heb wel ééns geprobeerd om ergens aan mee te doen en dan expres te verliezen. Om te voelen hoe dat is, maar dat is mislukt.

 

Je hebt nog maar vijf vragen, dat weet je?

 

Het grote misverstand is dat grappen niet serieus zouden zijn. Mensen verwarren een grap nog wel eens met een mop. Maar het verschil tussen een grap en een mop is net als het verschil tussen een gedicht en een rijmpje. Een goede grap lijkt op een goed gedicht omdat ze je allebei dwingen even op een andere manier naar de wereld te kijken. Slechte grappen lijken trouwens ook op slechte gedichten, omdat ze verschrikkelijk pijnlijk zijn. Soms lees je het verwijt dat een cabaretier te veel voor de grap zou gaan. Dat is natuurlijk de grootst mogelijke onzin. Als een cabaretier goede grappen maakt kunnen het er nooit te veel zijn.

 

....het groepje komedianten rondom Raoul Heertje? Dat wilde je zeggen toch? Tja daar kom ik nooit meer van af lijkt het wel. Eigenlijk vindt ik dat ook niet zo erg. Stand-up heeft in Nederland inmiddels een slechte naam. Dat komt door slechte TV programma’s waarin slechte comedians door een slechte MC aan elkaar worden gepraat. De mensen die op stand-up afgeven vergeten nogal eens dat Woody Allen, , Richard Pryer, Theo Maasen, Bill Hicks, Hans Teeuwen en Margeret Cho ook stand-up comedian zijn.

 

Dat is flauw. Ik zeg het om aan te tonen dat stand-up zich als genre wel degelijk heeft bewezen. En natuurlijk vergelijk ik mijzelf daar niet mee. Bovendien bestaat mijn programma niet alleen uit stand-up. Vergelijkingen gaan trouwens per definitie altijd mank. Het enige waar je alles mee kan vergelijk is de tweede wereldoorlog. Dat gebeurt volgens sommige mensen te veel maar mij kan het niet genoeg gebeuren. Ik vergelijk mijzelf regelmatig met de tweede wereldoorlog.

Daar gaat het helemaal niet over.

Dan heb je er niets van begrepen.

 

Als ik dat zo zou kunnen zeggen had ik die voorstelling natuurlijk niet hoeven maken. Je bent trouwens aan je laatste vraag toe.

 

Omdat ik tegen een echt bestaand persoon dingen zou kunnen zeggen waar ik later spijt van krijg. Door jou te verzinnen had ik de boel een beetje onder controle. Althans dat dacht ik toen we begonnen. Ik heb vroeger wel eens mensen geïnterviewd voor een krant of voor de radio, en dan had ik vaak de pest in als ze niet de antwoorden gaven die ik zelf zou hebben verzonnen. Toen ik een keer een interview inleverde met een vrouw die helemaal niet bestond, kreeg ik van mijn redactie meer complimenten dan ik ooit had gekregen. Die vrouw ben jij. 

 

Sorry, maar je vragen zijn op.

 

 

"Micha Wertheim Voor Beginners" is tot april te zien in heel Nederland